Zijden kleding

Ook hier kunnen we heel veel vertellen, over alle technieken die gedaan kunnen worden op zijde, zoals de serti en zouttechniek, tie-dye, shibori en werken met was. En wat dacht je van allerlei verschillende naai- en bewerkingstechnieken zoals plisseren en borduren. We laten echter zien wat er in het ZIJDE-Museum te zien was. En die ruimte was beperkt (gelukkig?). Mocht je meer willen leren over zijdeschilderen en technieken, kijk dan bij onze fantastische online ZIJDAR-Society.

Japanse kimono

Aan de muur hangt een lichtgele beschilderde kimono, gekocht op de markt van Japan. Wat ik zelf zou leuk vind, is dat de onderkant gevoerd is met een zijden crepe de chine. Deze is geverfd, waarschijnlijk met de hand, door middel van een dip dye in oranje vloeibare verf. Enkel het deel wat je ziet van de voering, de onderkant, is van zijde. De rest is gewoon een synthetische stof, bijzonder he.

Daarnaast foto’s van kimono’s van de wereldberoemde textielkunstenaar Itchiku Kubota uit het boek ZIJDE SILK.

Op 14-jarige leeftijd ging hij in de leer bij Kobayashi Kiyoshi, een kimono- ontwerper uit Tokio die gespecialiseerd is in handgeschilderde yusen- decoratietechnieken . Hij studeerde ook landschapsschilderkunst en Japanse portretkunst parallel.

In 1937, op 20-jarige leeftijd, zag hij voor het eerst een fragment van textiel in de Tsujigahana- stijl in het Tokyo National Museum  ; hij besloot zijn leven te wijden aan het proberen het opnieuw te creëren.

Op 45-jarige leeftijd besloot Itchiku Kubota, zich realiserend dat hij niet in staat zou zijn om de traditionele kriskras bloemtechniek getrouw te reproduceren, om zijn eigen vorm van methode te ontwikkelen genaamd “  Itchiku ysujigahana  ”.

Op 60-jarige leeftijd presenteerde hij op een tentoonstelling in de Japanse hoofdstad voor het eerst een van zijn versierde kimono’s aan het grote publiek.

Het belangrijkste project van de kunstenaar was een concept van seizoenspanorama’s, geïntegreerd in een serie van 80 kimono’s . Dit project, dat de grootsheid van het universum zou weergeven, zou “Symphony of Light” worden genoemd.

Op de dag van zijn overlijden had hij de helft van de werken in deze serie voltooid.

Zijden sjaals en hoofddoeken.

De foto’s hieronder zijn gemaakt in het Intel Hotel Zaandam voor de release van het boek ZIJDE-SILK. De sjaal is waarschijnlijk direct te herkennen als een Hermès. Hermès is een Frans modehuis vooral bekend van de zijden sjaaltjes en de Kelly- en Birkin-bags.

De hoofddoek is een handbeschilderde Crepe Satin zijde. Zijde zorgt ervoor dat je haar niet afbreekt, wordt gepolijst. en gaat glanzen. Ideaal dus om te dragen om je haren en haar te beschermen tegen invloeden van buitenaf zoals UV en kou.

Handbeschilderde jurkjes

De handbeschilderde jurkjes die je hierboven ziet zijn beiden van de Nederlandse Ontwerpster Sonja Smalheer. Vanuit haar ervaring als danseres experimenteert ze op zijde. Het linker ontwerp is gebaseerd op Harvest, ofwel de oogst. Het rechter ontwerp op het beeld van uitvergrote gitaarsnaren. Beiden uitgevoerd op Crepe Satin zijde.

Hieronder zie je ook in een video impressie hoe Sonja werkt op een zijden Crepe Satin, opgespannen op een frame van 4 x 4 meter.

Silk Event

Tijdens het Silk Event wat wij samen organiseerden met Sonja Smalheer in december 2014 nodigden wij gasten uit om ook samen een zijden doek te beschilderen en daarna diezelfde avond nog om te toveren tot een top met korte mouwen. De resultaten zie je ook in dit ZIJDE-Museum. Je ziet de witte zijden top met kleurtjes als vierde top van achteren hangen. Dit is 1 van de 8 tops die gemaakt is van de stof. Hieronder zie je hoe het doek is opgespannen, en samen is geverfd.

Tas van zijde

Ook een leuke zijden accessoire is een tas. Deze tas van ruwe zijde is van Jim Thompson.

Het verhaal van Jim Thompson

James Harrison Wilson (Jim) Thompson – geb. 1906 – was een Amerikaanse Majoor en zakenman. Na de Tweede Wereldoorlog ging hij naar Bangkok, Thailand. Om het toerisme naar Bangkok te bevorderen besloot hij eerst het Oriental Hotel op te knappen, het enige hotel dat hiervoor in aanmerking kwam. Het beviel hem daar zo goed dat hij besloot in Thailand te blijven wonen. Hij begon zich in te spannen om de zijdeproductie in Thailand weer op gang te krijgen. De zijdeproductie had zwaar te lijden gehad van de concurrentie met het Westen, waar door de industrialisatie veel goedkoper geproduceerd werd. Het weven en kleuren van zijde gebeurde handmatig en daardoor was het moeilijk om steeds hetzelfde te maken. Thompson verbeterde de productie zodat klanten erop konden rekenen dat ze producten bij konden bestellen. Ook de kwaliteit verbeterde.

Thai Silk Company

In 1948 richtte hij met George Barrie de Thai Silk Company op. Ze openden een winkel in Bangkok waar hij producten verkocht die van Thaise zijde werden gemaakt. Hij reisde naar Noordoost-Thailand, waar de meeste zijde werd geproduceerd, om de wevers te stimuleren hun vaardigheden ook aan anderen te leren. Hij adviseerde hen ook welke kleuren en patronen goed verkochten.

Er kwamen meer winkels en meer productielijnen. Er werden lifestyleproducten op de markt gebracht zoals kussens, kleren, behangen en tassen. Ook werden in Bangkok en in het buitenland enkele cafés geopend.

De verdwijning van Jim Thompson

Met pasen 1967 zou hij naar Singapore gaan. Op 26 maart ging hij om 13.30 uur wandelen; om 16 uur werd hij voor het laatst gezien bij de Lutherse Missie. Hij kwam niet terug. ’s Avonds werd de politie gealarmeerd. Zoektochten leverden niets op. De Thai Silk Company loofde 10.000 dollar uit voor aanwijzingen, de Maleisische politie 3.000 dollar en zijn reisgenote een onbekend bedrag.Jim Thompson werd nooit meer gezien en het is nooit duidelijk geworden of hij ontvoerd werd (er werd geen losgeld geëist). Men is ervan overtuigd dat hij niet in het oerwoud verdwaalde.

Tot op de dag van vandaag is het Jim Thompson’s huis/museum één van de belangrijkste toeristische bezienswaardigheden in Bangkok. Stoffen en behang uit zijn collectie worden wereldwijd nog steeds verkocht.

Zijden hoed

Accesoires zijde, meest bekend zijn de zijden dassen voor heren en zijden sjaals voor dames. Maar wat natuurlijk ook kan is een hoed van zijden vezels, Cootje Kenemans en Barbara van der Waal zijn al sinds 1980 textielkunstenaars en vormen samen het collectief SOIT waarbij zij bewust geen mode maken. Een kledingstuk of accessoire moet tijdloos zijn; je moet het zo 10 jaar kunnen dragen. De fascinatie voor het schilderen op zijde, waaraan ze zich beiden vanaf de  jaren ’80 voornamelijk wijden, bindt hen. Cootje en Barbara experimenteren in het platte vlak met verschillende schildertechnieken onder andere shibori en batik, de driedimentionaliteit leggen zij in quilts en kledingstukken. Ze maken gebruik van de meest uiteenlopende soorten zijde, technieken en kleurcombinaties. Het uitgangspunt is altijd het vrij beschilderen van een lap stof;  de toepassing komt pas in tweede instantie.  Jassen, kimono’s, jakjes, alles is mogelijk. Bij de jassen is er door gebruik van verschillend beschilderde stoffen een spannende verhouding tussen binnen- en buitenkant.

Een handgemaakte hoedendoos

De hoed die Ria van Els – Dubelaar kreeg heeft ook een prachtige – op maat gemaakte – hoedendoos. Bijzonder he! Echt gemaakt door dames met liefde voor hun vak en oog voor details. Zowel Cootje als Barbara hebben in de loop der jaren met regelmaat masterclasses gegeven bij ZIJDAR Natural Silk.

Kamerjas van zijde

Hier zie je tot slot een paspop met een bedrukte kamerjas van zijde. De halsdoek is van een Japanse Kimonostof, jacquard geweven (ingeweven patroon).